Sevgili Eşime

Ben Seninle Varım Bir Bilsen


Ben seninle varım bir bilsen,
Seninle görür gözlerim göklerin maviliğini,
bulutların beyazını,
Aşkın kırmızısını
Seninle duyarım martıların bir simit parçası için çığlığını.
Ben seninle varım
Toprağın yağmuru içişi gibi gideririm susuzluğumu dudaklarında
Kendime çeki düzen veririm gözlerinin aynasında
Sırf sana güzel görüneyim diye,
Gözbebeklerinin karasını sürme gibi çekerim gözlerime
Sırf senin için...
Ben seninle koklarım baharda açan güllerin cennet kokusunu,
o güllerin üstündeki çiğ damlaları,
Bilki her sabah üstlerine akıttığım, sana olan aşkımın gözyaşları.


Saçlarımdaki güneş gölgeleri senin saçlarının renginden,
Gözlerimin mavisi yüreğindeki denizin derininden,
Kirpiklerim sen, kaşlarım sen, dudaklarım sen.
Ben seninle varım bir bilsen.
Hani bir elmanın iki yarısı deyimi vardır ya
İşte biz aynı bu deyimiz.
Aynı bu elma,
Aynı bu iki yarı,
Aynı çekirdek aynı sap, aynı çöp.

En güzel ezgiler senin nefesin,
En içli şarkılar senin sözlerin,
Sıcacık ekmek kokusu gibi teninin kokusu,
Derinden derinden içime çektiğim.

Gökte ay, yıldızlar, gezegenler,
Yerde, dağlar, taşlar, okyanuslar, toprak,
Kuşlar, kurtlar, ağaçlar, çiçekler herşey...herşey
Yalnızca sen olunca güzel..
Ben seninle varım bir bilsen.

Yüzündeki otuziki yılın çizgisi benden ayrı yılların anısı ya,
Benden önceki yaşamını yaşanmamış saymak için,
Bir silgi alıp elime tek tek silmek isterim.
Evet kıskanıyorum, kıskancım hem de en tehlikelisinden
Kork benden
Çünkü ben seninle varım.

Tansiyonum düştüğünde ilacım, terinin tuzu,
Üşüdüğümde eldivenim ellerin,
Başım ağrıdığında aspirin yerine seni içerim.
Bu bir hastalıksa hiç iyileşmeyeyim,
Bir işkenceyse sonsuza dek gerili kalsın zincirlerim
Ellerime kelepçe vurulsunda kıyamete kadar çıkmasın.

Kuşlara ekmek atarken sen
Yürürken sen, otururken sen, yatarken sen.
Boğazda sen, Emirgan’da, Ortaköy’de, Kalamış’ta sen,
Ağaçlar çiçek açarken sen, yaprak dökerken sen
Tohum ekerken sen, sürgün verirken sen.
Doğumda sen, yaşamda sen, ölümde sen.
Her şeyde, her yerde, her zaman sen, sen, sen... hep sen...
Ben seninle varım zaten.
O zaman benim içimde sen, hatta ben=sen....bir bilsen.

Evren Bilgin